Veiligheid is de basis van alles!
Ik ben Belle Webster, Associate Partner bij Eraneos in het domein Publieke Veiligheid & Justitie. Van huis uit ben ik jurist, begonnen als advocaat en heb als senior corporate lawyer gewerkt voordat ik de overstap maakte naar de wereld van informatiebeveiliging en digitale weerbaarheid. Die combinatie bepaalt nog steeds hoe ik naar vraagstukken kijk: met oog voor wat er juridisch en bestuurlijk op het spel staat, niet alleen wat er technisch misgaat. Ik heb onder andere het Cyberweerbaarheidsnetwerk opgericht, het ISAC Noordzeekanaalgebied geleid en als MT-lid bij het NCSC gewerkt. Ik geloof dat veiligheid de basis is van alles en dat het beschermen ervan een collectieve verantwoordelijkheid vraagt.
Wat laadt jou op buiten het werk?
We maken thuis samen veel muziek, ik sport veel, spreek af met vrienden en breng veel tijd met familie door. Dat maakt mijn hoofd leeg en verrijkt me met andere impulsen. Ik bereid ook vaak toetsweken voor samen met mijn kinderen. Vooral geschiedenis vind ik leuk, dat legt bloot hoe fragiel structuren zijn die we vanzelfsprekend vinden en hoe snel ze kunnen kantelen en zichzelf herhalen. Dat is niet toevallig ook de kern van mijn vak.
Wat is het principe waar je in je werk het meest op terugvalt?
Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Dat geldt voor mensen én voor digitale systemen. Het kunnen leven in vrijheid is nooit vanzelfsprekend, het vraagt om continue investering, ook als er niets aan de hand lijkt. Die overtuiging drijft alles wat ik doe, echte weerbaarheid bereik je alleen door over organisaties, domeinen en de grenzen van publiek en privaat heen samen te werken en de verbinding met elkaar te houden.
Is er iemand die jou heeft gevormd als professional?
Niet één persoon, maar vele verschillende mensen: wat opvalt is dat het steeds mensen zijn die bereid zijn het gesprek aan te gaan dat niemand wil voeren en die ongemakkelijke vragen durven te stellen. Als ik een naam moet noemen: ik bewonder onder andere Lokke Moerel. Zij combineert juridisch scherpzinnig denken met strategische verbeeldingskracht in een domein dat die combinatie hard nodig heeft. Zij denkt meters vooruit en durft zich uit te spreken.
Hoe ben jij in dit vak terechtgekomen en wat heeft je er gehouden?
Vanuit het recht. Ik werkte als advocaat en merkte dat publiek private samenwerking, de noodzaak ervan en de spanning die dit met zich brengt overal in doorspeelt. Wie heeft toegang tot welke informatie, wie bepaalt de spelregels van kritieke infrastructuur en wie draagt de verantwoordelijkheid als het misgaat? Dat zijn juridische vragen, maar ze spelen zich ook af in een technische werkelijkheid binnen elk ecosysteem.
Ik wilde meer aan de voorkant zitten, niet pas alleen bij de nitty gritty vragen. Bij de Haven van Amsterdam werd dat concreet: ik was verantwoordelijk voor IT en cybersecurity in een omgeving waar een incident direct economische en maatschappelijke gevolgen heeft. Dat gevoel van echte urgentie en directe maatschappelijke bijdrage, dat heeft me gehouden.
Wat fascineert jou in dit vak na al die jaren nog steeds?
De betrokkenheid en drive van de mensen, die is echt. Het gaat over of en hoe een organisatie en/of samenleving kan blijven functioneren als het misgaat. Die koppeling tussen het technische en het maatschappelijke vind ik elke dag opnieuw boeiend. En het vak staat nooit stil. Dat vraagt om continu schakelen, snel denken, een can do mentaliteit en het zoeken van verbinding, daar houd ik van.
Voegt een vrouwelijk perspectief iets toe aan dit vakgebied?
De echte vraagstukken van nu: digitale soevereiniteit, ketensamenwerking, bestuurlijke verantwoordelijkheid, zijn zowel technische als politieke en organisatorische vraagstukken. Daarvoor heb je mensen nodig die verbanden leggen, die stakeholders meekrijgen, die durven zeggen dat het frame niet klopt. Dat is niet een gender maar een karaktereigenschap.
Vrouwen zijn in dit vak alleen wel in de minderheid en die minderheid heeft geleerd om anders te navigeren. Dat levert een bepaalde scherpte op, misschien wel een radar voor wat er níét gezegd wordt in een overleg, voor de blinde vlekken in een risicoanalyse. Of dat inherent vrouwelijk is? Nee. Maar het is wel een kwaliteit die ondervertegenwoordigd is, en die het vak harder nodig heeft dan het zichzelf soms toestaat te erkennen.
Ik zie natuurlijk juist veel vrouwen in dit vak, omdat we elkaar opzoeken, maar dat klopt niet met de realiteit. De verdeling is niet gelijk. Ik mis vrouwen op de plekken waar besluiten worden genomen, de samenwerking in een gebalanceerde en diverse verdeling levert genuanceerdere besluiten op.
Wat zou er morgen anders moeten om die ondervertegenwoordiging te doorbreken?
Voor vandaag: zichtbaarheid op inhoud, zoals bij dit event: het gaat over digitale soevereiniteit en daar zitten er vrouwen aan tafel die daar bijzonder veel verstand van hebben.
Digitale soevereiniteit is geen zuiver technisch dossier, maar een vraagstuk dat vraagt om samenwerking en verbinding. Ik vind het dan ook fantastisch dat ik nu bij een bedrijf als Eraneos werk, dat dit zo goed kan begeleiden met mensen die de expertise en de eigenschappen hebben om verbindingen te leggen en samenwerkingen te faciliteren. Zo kunnen we die integrale weerbaarheid binnen organisaties en ecosystemen zowel inzichtelijk maken als implementeren.
Evenement: Digitale soevereiniteit - een vrouwelijk perspectief
Eraneos en NOREA organiseren op donderdag 25 juni 2026 het event ‘Digitale soevereiniteit – een vrouwelijk perspectief’ een evenement voor en door vrouwelijke professionals, waarbij iedereen van harte welkom is.
