De CGC 2025 is geen gewone update. Het is een kantelpunt. Governance, het organiseren van bedrijfsactiviteiten met bedrijfsprocessen met ingebouwde beheers-, beveiligings- en compliancemaatregelen, de aansturing door rollen, de ondersteuning door technologie en de verantwoording zijn niet langer losse domeinen. Ze vormen samen één cyclus waarin organisaties publiekelijk aantonen dat ze “in control” zijn. Niet vrijblijvend, maar toetsbaar.
De “pas toe of leg uit”-regel is daarmee geen administratieve verplichting meer, maar een geloofwaardigheidsvraagstuk: de uitleg moet overtuigend, consistent en herleidbaar zijn tot concrete beheersmaatregelen. Bestuurders zoeken vooral vertrouwen. Zij willen hun verantwoordelijkheid voor cyberweerbaarheid, gegevensbescherming en verantwoord AI-gebruik echt kunnen dragen. Sinds de wettelijke verankering van de CGC 2025 bij Algemene Maatregel van Bestuur van 23 januari 2026 verschuift hun aandacht naar tastbare, meetbare inzichten in IT-, cyber-, privacy- en AI-risico’s.
Bestuurders die wij recent hebben getraind in cyberweerbaarheid, omdat de Cyberbeveiligingswet (Cbw) hen daartoe verplicht, vragen zich af hoe hun verantwoordelijkheid zich verhoudt tot bestaande rollen. Wat voegen de accountant en de IT-auditor toe, als zij vooral ‘lijstjes’ afvinken en geen echte uitspraak doen over de betrouwbaarheid en continuïteit van de geautomatiseerde gegevensverwerking? En waarom zouden zij de Chief Information Security Officer (CISO) of de functionaris voor gegevensbescherming (FG) vertrouwen?
Het rollencomplex verandert dus. Nu ziet de bedrijfsleiding het organiseren van cyberweerbaarheid vaak als extra werk; de CISO benadrukt dat hij of zij adviseur is en de FG dat hij of zij interne toezichthouder is. Dat is geen realistisch antwoord op cyber- en AI-dreigingen. De centrale vraag van deze blog is daarom: hoe ziet een rollencomplex eruit dat de bestuurder helpt zijn verantwoordelijkheid waar te maken? Wij doen een voorzet.